Is het mogelijk om zelf 3D brillen te maken en hoe gaat dat dan?
Ja, het is mogelijk om zelf een 3D bril te maken. Het meest eenvoudig is het verwijderen van de plastic lenzen uit een goedkope zonnebril zodat de zonnebril geen glazen meer bevat. Uiteraard is het ook mogelijk om zelf de vorm te knippen uit een hard stuk karton. Indien u niet over de vorm hiervoor beschikt, kunt u eens kijken op deze website: 3D bril mal
De volgende stap is het inkleuren van een vel cellofaan of acetaat. De namen komen misschien niet direct bekend voor. Maar cellofaan is een zeer dunne transparante film laag die gebruikt wordt in voedsel verpakkingen zoals koeken en kauwgomballen. Het is daarna de bedoeling dat er een stukje van de film met rood en blauw wordt ingekleurd. Inkleuren is mogelijk met een marker of stift. Knip nu de vorm uit van de glazen van de bril en lijm deze met secondelijm aan de bril. Het is verstandig om hier de glazen als vorm voor te gebruiken die eerder uit de bril zijn gehaald. Nu is de bril klaar en kunt u deze gebruiken.
Bij een 3D shutter bril (ook wel LCD bril) werken de twee glazen afzonderlijk als het gaat om het toelaten van licht of niet. Door heel snel licht bij de linkse kant toe te laten en de rechtse af te sluiten wordt er een 3D effect bereikt. De snelheid van het afsluiten en openen van de glazen gebeurd in synchronisatie met de ververs snelheid van de monitor. Normaal gesproken worden de brillen verbonden met de computer - die doorgeeft wanneer de bril moet knipperen - via Bluetooth, Radio frequentie of infrarood.
LCD of 3D shutter brillen kleur neutraal zodat alle beschikbare kleuren zonder problemen toegelaten worden. Het nadeel van dit type brillen is vaak dat ze ingesteld zijn op een specifieke monitor. Bij het aanschaffen van een nieuwe monitor kan het dus zijn, dat de bril niet meer te gebruiken is. Daarnaast met de frame-rate of het ververs ratio van het scherm flink omhoog (gezegd wordt dubbel zo hoog) wil men hetzelfde vloeiende resultaat bereiken.
Wat is het verschil tussen een 3D film thuis en 3D bioscoop?
Het verschil tussen een 3D bioscoop film en een thuis film met een 3D bril is dat gebruik maakt van filters voor het verbergen van de kleuren rood en blauw voor één oog en te laten zien bij het andere oog. In de bioscoop wordt dezelfde techniek gebruikt voor het filteren van de kleuren. Echter worden de kleuren dan los van elkaar gepolariseerd weergegeven. De 3D effecten zien er daardoor een stuk mooier uit. Dit effect kun je thuis haast niet reproduceren omdat één beeldscherm geen gepolariseerd beeld kan weergeven. Er zijn om dit wel te doen twee beeldschermen (of lichtbronnen) nodig zodat de linkse en rechtse gepolariseerde beelden individueel op elk beeldscherm naar de 3D bril geprojecteerd kunnen worden. Zoals het er nu uit ziet blijft deze techniek nog wel even in de handen van de 3D bioscoop exploitanten.
Zijn de commerciële 3D brillen hetzelfde als in de bioscoop?
Nee, in de bioscoop krijgt u vaak een 3D circulaire polarisatie of een zogenaamde 'shutter' ( ook wel LCD ) bril. Deze zijn speciaal ontwikkeld om polariserende beelden te kunnen bekijken. De 3D brillen die u in de winkel kunt kopen bevatten vaak alleen een paar rood-cyaan filters.
Met stereoscopy kan men een afbeelding met diepte bekijken doordat elk oog een afzonderlijk beeld bekeken wordt. Die twee beelden samen noemt men een stereobeeld. Stereoscopy lijkt ontzettend veel op het huidige stereo geluid wat we horen uit onze televisie, radio en telefoon. Daar zijn twee geluidsopnames gemaakt net zoals stereoscopy twee beelden gebruikt. Het maken van een stereoscopy beeld is erg lastig omdat twee beelden langs elkaar gezet moeten worden, zonder dat ze gedraaid of verhoogd of verlaagd worden. Stereoscopy is niet nieuw, het werd in 1900 al voor het eerst gebruikt met dia's en speciaal ontwikkelde apparaten met twee kijkgaten voor beide ogen.
Wat is een 3D polariserende bril?
Een polariserende bril heeft een bijzondere glasplaat. Ook al oogt het als een normale bril bevat de bril een structuur die gepolariseerd licht naar binnen laat. Polariseren is het veranderen van de richting waarin het licht in valt. Zo kan het licht horizontaal, verticaal of diagonaal gepolariseerd worden. Het unieke van de bril hierin is dat indien een glas verticaal polariseert het geen horizontaal gepolariseerd licht toelaat. En natuurlijk andersom. Om polariserend licht te kunnen projecten moet de projector twee films 'door elkaar heen' projecten. De projector moet dan twee beelden projecten via twee projector lenzen uitgeven met elk een unieke gepolariseerde richting. Verder dient het scherm waarop geprojecteerd wordt ook een speciaal laagje metaal zijn aangebracht. Gepolariseerd licht werkt alleen indien bij het weerkaatsen de richting van het licht wordt behouden, bij bijvoorbeeld een wit doek, verliest het licht dit effect door absorptie. Dit is dus een vrij kosten intensieve oplossing die normaal alleen in de bioscoop gebruikt kan worden.
